Όποιος περπατάει σήμερα στο σαξονικό Πεγκάου, νομίζει αρχικά ότι βρίσκεται στο κλασικό σκηνικό μιας υποτιμημένης επαρχιακής κωμόπολης. Ο Λευκός Έλστερ (Weiße Elster) κυλάει νωχελικά, τα ιστορικά σοκάκια αναπνέουν τη σκόνη των αιώνων και το μέγιστο που περιμένει κανείς είναι το τοπικό υποκατάστημα αρτοποιίας ως κινητήρας καινοτομίας. Όμως, όποιος κοιτάξει πιο προσεκτικά, καταλαβαίνει γρήγορα: Το Πεγκάου […]
